No Mite...
Tou escribindo esto dende o Mite de silleda.
Mal recordo tiña eu desta feira (ano 2000), e as cousas non melloraron moito, cando, se non, empeoraron inda maís. Poucos expositores, e o que é peor, pouca xente. As 10 da maña de hoxe, jueves, o aparcamento estaba valeiro.
Tiña pensado asistir as xornadas de "Soluciones de Almacenamiento". Primeiro, que cambiaron o lugar de celebración das xornadas. Malo. Segundo que o ponente non estaba á hora que tiña que estar. Malo 2. Terceiro, que o ponente estaba no aeropuerto, que xa viña de camiño e que chegaba de seguido. Malo 3. Cuarto, pero de esto non ten culpa a organización, solo estabamos duas personas para escoitar a ponencia. Malo 4. Quinto, que a siguiente ponencia da xornada suspendese, que o ponente non pode asistir. Malo 5. ...
Así non se pode levantar unha feira. I eu para esto me levantei hoxe as 7 e media da maña. Creo que vou facer turismo.
Por certo, que hoxe pola tarde gravo con mari as probas para a sua presentación. Haber se hai suerte. ¿Qué presentación? Xa vos contarei.
Aqui, suso, dende o Mite, para o ciberespacio.
Seguiremos informando, para a miña desgracia :(
My Way (Akufen)
Ummmm
Bueno, que decir...
Un experimento, que bien merece estar en la parte de las net-labels, o de la demo scene que en un CD tradicional. No es de lo mejor que he escuchado en mucho tiempo. Tiene cosillas. Pero la verdad, no lo recomiendo.
Akufen es Marc lecrair. Si quereis saber un poco más, buscaros "Music pour 3 femmes encintes". Su última producción. Ambient suave, suave, suave, casi diseño sonoro conceptual puro. Genial para trabajar. Electronica no ruidosa. Suave que está ahi.
¿Que música escuchan las computadoras en sus sueños? No lo se. Pero si yo fuese computadora escucharia a Marc Lecrair.
De 0 a 100 vamos a darle un 48 . (no aprueba, lo siento).
Calor...
Calor, calor, calor, calor, calor...
Voume derretir con tanto
calor...
Non che estamos acostumbrados por aquí a pasar tanto calor tu!
Movil sen batería...
Pasei toda a tarde de hoxe sen batería no
movil.
¿que foi daqueles tempos onde se podía vivir tranquilamante sen ter questar pendiente de ter cobertura, de non comunicar ou de ter saldo na tarxeta? Ahi! as veces botoos de menos. A tecnoloxía corre que mete medo. I estase levando moitos dos praceres da vida por diante. Ken me dera non ter movil e non parecer un bicho raro.
E o peor de todo e que sei que chamarón e inda non puiden devolver a chamada... ¡¡¡Por que teño a axenda metida no movil!!!!
Merda de tecnoloxía, carallo...
Dia de emocións...
Hola Xente!!!
Bueno,
pois eso, que este viernes foi un día de emocións. Sobre todo emocións encontradas.
Por un lado, sigo sin ter suerte no amor. calabazas. E ostias. K lle imos facer.
Por outro lado, proxecto interesante a vista. A ver se sale adiante. Mantereivos informados
Xa vedes, unha de cal e outra de arena
Ah! Por certo. a historia de desamos da placa madre e o disco duro, rematou. Fixeron as paces e xa están vivindo en amor e compañia (para a benquerencia do seu dono :)
De viaxe i exteriores...
Hoxe estivemos polos santiagos. Fomos resolver papeles. Xa se sabe. Sempre que hai que andar con papeles da xunta hai que ir a "aldea".
Aproveitamos para coller a nosa valentia, montarnos co noso estudio movil e perdernos por unha desas pistas de dios, das que tantas hai por Galicia adiante. Atopamos unha e ben a gusto que nos quedamos. Por certo, que non fumos os únicos que a atopamos. A proba do delito taba no chan, todo cheo de clines e material de tipo sospeitoso. Dese que non lle gusta nin a fraga nin os bispos. Comemos i estivemos así traballando todo o día o aire libre. K gozada, facer de toda
galicia a tua oficina...
Xa de volta aproveitamos para visitar o artista multimedia
Miguel Pinheiro. ¡Pobre home! de Luz, cuadros, multimedia, 3D, escultura, etc... conoce, pero coas computadoras a nivel sistemas está algo perdido. Ten un disco duro de 40 Mb, e, pobriño, xa o ocupou todo (en oparte pola miña culpa, pero eso é historia para outro día), i eu aconselleille que comprase outro novo, que as Gigas hoxe en día andan moi baratas, e debinlle resultar convincente. Total, que o home comprou un disco de 200 Gb. Contento como un rapaz con zapatos novos. Malo. Con estes cacharros sempre hai que tar en guardia.
¿Qué pasou? ¡Que iba pasar! ¡O de sempre! Historia de amor peliaguda entre o disco duro i a placa base. Que non se queren entre eles. Huuuum... Dixen eu. Mal asunto miguelon.... Vas ter que facer de casamenteiro... E o home quedou todo apachugado, triste e, de momento, derrotado. Pero non é un home de facil desanimo, e anda a buscar bos casamenteiros (os de antes) e se fai falta hasta algunha axencia matrimonial (que son maís fashion e molan maís), que lle resolva os desamoríos entre un disco duro e unha placa base. Saberedes maís en breve, ou como dician nas series dos 80:
Continuara....
Aqui tamos...
Aqui tamos.
Eso mismo.
Todo o mundo hoxe en día ten un blog. ¿i eu pq non? pois ata o de agora maís que nada por vageza.
Pero hoxe tiña ganas de botar a vageza fora, asi que, como dí o titulo: aquí tamos.
