Criaturiña...

Apostolo en compostela...

Ao final quedei sen ir as festas...

Buen, no é que che me tiren moito. Eu son dos que dín que a noite do 24 mellor estar en calquer sitio menos en "compontelas como puedas". Ademais, e para variar, seica chovia. :)

Hoxe acerqueime, despois de que mo rogaran encarecidamente. E non fun a romaría. Estiven coa xentiña do bloque, no festigal. Bueno, maís do mismo, igual que todos os anos. Bueno, igual, igual....

Este ano había unha mezcla entre alegría e acojone. Alegría pq, meu home, despois de non sei cantos anos, chega o bloque ao poder... E fraga que marcha. Taban contentos, si. Pero tamen acojonados... Notei certo medo, a non dar feito as cousas... I é que queiras que non a fantasma de vigo planea sobre posibles pactos nacionalista-socialistas. A ver se despois de tanto tempo chorando, agora que poden no van ser capaces...

posted by Otero Seoane @ 1:03 p. m.